Vooraleer we van start gaan met ons verhaal van vandaag, wil ik nog even terugkomen op onze activiteiten van gisterenavond.
Gisteren was het 23 juni en dan vieren de Noren 'Midzomernacht'. Een hapje eten, een glaasje drinken en vooral een groot vuur aansteken in open lucht. Hier in de buurt, met name in het buurthuis en de omliggende terreinen, werd er ook Midzomernacht gevierd. Omstreeks 23u zijn we een kijkje gaan nemen. Natuurlijk kenden we er niemand, maar we werden ook niet aanzien als totale vreemdelingen. Het was een gezellige bedoening, zeker met het vuur dat een tamelijke hitte uitstraalde. Wat verderop probeerden enkele Noorse jongeren zoveel mogelijk houten palen te dragen, zeker geen makkelijke klus, en dus een leuke vorm van competitie. Na een half uurtje hielden we het voor bekeken en reden we nog wat rond in het dorp.
We lagen op tijd in bed gisteren, om volgens plan naar Ålesund te rijden, maar bij het uitstippelen van de route bleek dat we in totaal 6 bootovertochten zouden moeten doen. Vanzelfsprekend vonden we dat een beetje teveel van het goede en dus besloten we maar om voor vandaag iets anders te zoeken. De nieuwe planning zou ons naar de vuurtoren van Kråkenes, de lagune van Refviksanden en de site van Kannesteinen brengen.
Eerst zouden we ons vanmorgen bijna overslapen hebben, we waren allebei blijkbaar goed moe van de wandeling van gisteren. Gelukkig waren we nog op tijd voor het ontbijt, waar vooral ikzelf me heb volgepropt met allerlei soorten knäckebröd, kazen en stukken fruit. Ook een tas koffie en een glas fruitsap ging er nog vlot in.
Na het ontbijt nog even mijn halfnatte was in de droogkast gesmeten, en daana de spullen bijeen gezocht voor de dagtrip van vandaag.
Als eerste stond er de vuurtoren van Kråkenes op het programma. Na een dik uurtje rijden door onherbergzame maar prachtige landschappen, kwamen we aan bij een gebouwtje dat eigenlijk de moeite niet waard was. Het omringende scenario van zee en rotsen maakte echter veel goed. Na enkele foto's ging het naar onze volgende halte: 'Refviksanden'.
Het is haast onvoorstelbaar dat je in zo'n uithoek van Noorwegen zo'n prachtig plekje kan terugvinden. Centraal ligt een azuurblauwe zee, voorzien van een strandje met helder wit zand, en aan beide zijdes van de zee zijn er torenhoge rotskliffen die het strand enkel toegankelijk maken via de route die we zelf gevolgd hebben. Met het prachtige weer dat we vandaag hebben gehad, is dit gewoon een sublieme locatie.
Vanuit Refvik ging het naar Måløy, waar we in een Narvesen-kiosk iets te eten haalden. (Narvesen is een keten van winkeltjes, een kruising tussen een krantenwinkel en hot-dog-kraam). Ik kocht mezelf twee boterhammen met spek en eieren, overheerlijk!
Na onze inkopen ging het richting Kannesteinen, in de brochures voorgesteld als een tamelijk grote rots met een speciale vorm (waarschijnlijk door de wisselwerking met de zee, aangezien de rots zich in het water bevindt). Een beetje teleurgesteld door de minimale afmetingen van de rots, maar toch voldaan, reden we terug naar de jeugdherberg. De rit naar huis bracht de auteur in Lotte naar boven, aangezien ze op commando een soort fictieve thriller begon te vertellen over de man die voor ons reed in de wagen-met-aanhangwagen. Volgens mij heeft Lotte deze vakantie al wat teveel in haar roman van Nicci French gelezen. Ach, als we onze tijd tijdens de lange autoritten maar omkrijgen!
Eénmaal thuisgekomen was het tijd voor een douche, en een lekker avondmaal (spaghetti) dat Lotte gisteren al bereid had.
Na het eten nog even gaan wandelen en wat fotootjes gemaakt. Wat we morgen gaan doen, dat lees je later nog wel!
