Het was me wat, dat opstaan van vanmorgen. Mijn eigen alarm zo goed als genegeerd, en dan uiteindelijk toch met een suf hoofd uit bed gestapt. Een eerste blik naar buiten vertelde me dat we vandaag nog maar eens een dagje grijs weer zouden hebben.
Na een uitgebreid bezoek aan de badkamer en een stevig ontbijt waren we klaar om naar het oosten (ten opzichte van Stryn) te rijden. Het westen en noorden hadden we reeds uitgebreid bezocht, en het zuiden staat al geboekt voor de rest van de komende week.
Onze eerste halte was Lom, waar we de plaatselijke staafkerk bezochten. Zeer mooi aan de buitenkant, en nog prachtiger aan de binnenkant. Helaas was het fotograferen vanbinnen verboden zodat we het met een herinnering en een ansichtkaart zullen moeten stellen. In Lom besloten we ook nog een hapje te eten en onszelf van verse Noorse kronen te voorzien.
Van hieruit ging het over een
toeristische weg richting Sogndal. De rit over weg 55 ging langzaam en in feite was er gedurende zo'n 2 uurtjes weinig te beleven. Hier en daar wel eens gestopt voor een mooi fotomoment, en langs de hoogste bergen van Noorwegen gereden. Op zich was dit allemaal niet zo spectaculair.
Voordat we naar Sogndal reden besloten we nog een ommetje te maken naar Urnes, ook hier staat een staafkerkje dat het bezichtigen wel waard is. Jammer genoeg was het kiezen tussen de staafkerk, of de ferry. We kozen voor de ferry omdat we anders nog eens anderhalf uur moesten wachten, en dus nog later thuis zouden zijn. We hadden tenslotte nog meer dan 130 kilometer voor de boeg.
Vanuit Urnes dan maar de ferry op, deze keer niet voorwaarts erop en achterwaarts eraf, maar wel achterwaarts erop en voorwaarts eraf. Mijn autorijvaardigheden worden hierin Noorwegen erg op de proef gesteld.
Na het afrijden van de ferry maakten we nog even een ommetje naar Kaupanger waar ook een staafkerk staat. Jammer genoeg mocht hier binnen ook niet gefotografeerd worden, dus beslisten we maar om zelfs niet eens binnen te gaan.
Van Kaupanger ging het vrij vlot terug naar Stryn. Met hoge snelheid zoefden we door het landschap. Dit hadden we vooral te danken aan onze voorliggers die blijkbaar goed wisten waar de gevaarlijke punten lagen op de route. Wat een geluk! Onderweg nog onze postkaartjes op de bus gedaan, zodat deze arriveren nog voor we thuis zijn.
Bij aankomst een diepvriespizza gebakken en ons daarna voor de TV geworsteld voor de finale tussen Duitsland en Spanje van het Europees kampioenschap voetbal. Links van ons zat een Duits koppel, rechts van ons een Spaans koppel. Grappig om de reacties van beiden te kunnen volgen.
Net al even ingepakt voor ons vertrek van morgen. We hebben een rit van om en bij de 300 km voor de boeg, en we hopen nog zoveel mogelijk leuke dingen te kunnen doen. Hopelijk krijgen we morgen ook nog eens een heldere hemel!
