Vanmorgen was ik amper uit bed te krijgen. Waarschijnlijk omdat ik oververmoeid was van de lange rit van gisteren, en ook omdat ik zoals gewoonlijk veel te lang wakker ben gebleven. Ach, ik heb heerlijk geslapen, enkel weer iets te kort.
Gelukkig maakte het ontbijt veel goed: lekker brood, veel keuze uit beleg en ook weer een portie corn flakes. Een ideale start voor de lange dag die we vandaag gingen beleven.
De rit van vandaag zou logischerwijs naar het zuiden moeten gaan, aangezien we op een soort van terugweg naar huis zijn. We besloten echter om nog even naar het noorden te gaan om daar een waterval te bezichtigen die we gisteren links hadden laten liggen.
Vanuit Lofthus ging het richting Eidfjord, waar we de Vøringsfoss-waterval wilden zien. Volgens Lotte's reisgids, en eigenlijk vooral volgens Lotte, moesten we zo'n 150 meter vanaf een bepaalde parking een pad volgen dat ons richting waterval zou brengen.
Een gratis parking werd vlug gevonden, en na het inpakken van wat proviand voor de trip en onze fototoestellen, kropen we nog vlug in onze wandelschoenen (al is dat bij Lotte minder vlug dan bij iemand anders, dankzij de stinksokkenwissel die ze altijd moet uitvoeren).
Lotte & Stoffe op wandel, dat gaat altijd gepaard met een vlotte wandelpas en met het nodige gelach. Al viel dat lachen vlug weg toen we na een goede 500 meter nog steeds niet wisten of we op het goede pad zaten. Lotte wist toen al wat te vertellen van een parking die tussen 2 bepaalde tunnels inlag. Dus ging het bloed in mijn aders al wat sneller stromen en keerden we terug naar de auto.
Op haar examen "Nederlands, begrijpend lezen" zal Lotte nooit hoog gescoord hebben, aangezien het om een totaal andere parking ging dan diegene waar wij geparkeerd stonden. Toegegeven, Lotte's reisgids springt van de hak op de tak, en de situatie was wat onduidelijk.
We besloten om naar de juiste parking te rijden en daar het pad te zoeken. Eénmaal aangekomen zagen we inderdaad, zoals haar reisgids beschreef, een makkelijk pad. Vol goede moed vertrokken we met onze bergsloefen, naar de verkeerde kant. Een goede 500 meter verder keerden we om, en terug bij de auto aangekomen merkten Lotte's haviksogen een wegwijzertje naar de watervallen waar we naar op zoek waren. Zoals de reisgids beschreef zag het er een makkelijk pad uit, althans, de eerste 25 meter. Daarna ging het pad over in een geïmproviseerd baantje via grote en kleine rotsblokken, via vastliggende en loszittende stenen. Na een tiental minuten klauteren besloten we om terug te keren en onze wandeltocht te staken. We keerden terug naar de wagen, waar we richting 'uitzichtspunt over de watervallen' reden, zeg maar : 'de gemakkelijke oplossing'.
Het uitzichtspunt lag achter de parking van een hotel, waar we ook nog eens 30 kronen voor moesten betalen. We bevonden ons zo'n 300 meter boven de vallei. Zo'n 120 meter lager storte de waterval ongeveer 180 meter dieper te pletter in een riviertje. Mooi uitzicht, dus ook mooie foto's!
Na wat beelden te maken met onze kodakken vertrokken we terug richting Eidfjord. De honger begon stilaan te borrelen, Lotte moest plassen en
we moesten nog inkopen doen voor de komende dagen.
Na Eidfjord reden we verder naar het zuiden, waar we afscheid namen van het fjordengebied. Alvorens naar onze slaapplaats in Karmøy te vertrekken maakten we, naar goede gewoonte, een ommetje naar de staafkerk van Røldal. Niet veel soeps, dus ging het na de nodige foto's aan de buitenkant, onmiddelijk richting jeugdherberg.
Na een lange, maar vlotte rit was ik blij om even op bed te kunnen liggen terwijl Lotte ging joggen in de buurt. Net nog wat gegeten en mijn foto's van de dag bekeken. Vandaag toch maar eens vroeg bed in: morgen naar Stavanger, waar we de stad intrekken. Stavanger is dit jaar de Europese culturele hoofdstad, dus hopelijk brengt dat leuke foto's met zich mee!
